Солтүстік Қазақстан газеті

"Шаңырақ"

ҚАЙЫН АТАМ — ҚАМҚОРЫМ

Печать PDF

Мен Әлмырза әулетіне 1993 жылы келін болып түстім. Қайын атам Сапа Әлмырзаұлын қалай атарымды білмей тосылғаным да есімде. Атамның көпшіл, бауырмал, ортасына сыйлы жан екендігін бірден аңғардым. Бірінші күннен-ақ одан әкелік жылылықты сездім. Ата-енемнен алған тәлімім, үлгі-өнегем – әлі күнге дейін маған азық.

argaiv1797

ЕЛ БОЛМАЙТЫН “ЖИЕНДЕРДІ” КӨБЕЙТІП...

Печать PDF

Өмір бойы біздің ауылда тұрып, тоқсанға қараған шағында бақилық болған кейуананың жарқын бейнесі есімде. Өзімен қатарлас ақжаулықты аналар да, ақсақалдар да оның есімін тура атамай “Қыз апа” дейтін. Алақандай ғана ауыл ғой. “Қыз апа” деген есімді естісе болды, шағын елді мекеннің еңкейген қартынан еңбектеген баласына дейін кім екендігін аңғаратын. Бұл апайды жұрт ерекше қадірлейтін. Ол кезде баламыз. Әжейдің шын есіміне қызықпадық. Есімінің астарына жасырынған сырды кейін ол бақилық болғанда бір-ақ білдік. Адамзатты күйреткен екінші дүниежүзілік соғыстан бір жастыққа бас қойған жұбайы оралмапты. Небәрі жиырма екі жастағы келіншек үш баласын құшақтап, отағасының орнын жоқтатпай, қарашаңырақтың түтінін түзу түтетіпті. Балаларын жалғыз өзі қанаттандырып, ар-намысына кіршік түсірмей дүниеден өткенде көзін көргендер: “Ана десе, ана еді ғой”, – деп жоқтау айтып, ақтық сапарға шығарып салды. Неге екенін қайдам, осы оқиға бүгінге дейін менің жадымнан өшкен жоқ. Есіме алған сайын балаларының бақытын қара басының қамынан жоғары қойған, ұлттың болашағын үстем еткен қазақ қызының шыдамдылығына қайран қаламын. Оған көңіл жарастырайық дегендер аз болмаған. Олардың арасында өзге этнос өкілдері де бар. Солардың біріне де мойын бұрмауы қазақтың нағыз намысты қызына тән бірегей қылықты танытпай ма? Халқымыздың арғы-бергі тарихында беделі бес атанға жүк болған аналар, қарашаңырақтың берекесін кетірмей, үстем еткен келіндер аз болмаған ғой. Заңғар жазушы Ғабит Мүсіреповтің қаламынан туған, ел анасы атанған “Ұлпан” бейнесі “нағыз қазақ әйелі” деген бірауыз сөздің даңқын асырып тұр емес пе?!

ЫНТЫМАҚТЫҢ ОРДАСЫ

Печать PDF

 

Елбасы Нұрсұлтан Назарбаев: “Әркім өз шаңырағының берекесін тасытып, мерейін өсіру үшін өмір сүреді. Сөйте тұра, ел ішіндегі ең бір құрметті, ардақты, берекелі әулеттерге деген қызығушылық, сондай болмаққа ұмтылу да адам баласына жат емес”, – деген болатын. Қай елді мекенде болсын, берік те берекелі отбасылар баршылық. Солардың бірі – Рамазановтар әулеті. Отағасы Бектұрған Құрмашұлы мен отанасы Жанболсын Бәйкенқызы екеуінің шаңырақ көтергендеріне биыл елу жыл толғалы отыр. Бір шаңырақ астында жарты ғасыр бойы жарасымды өмір сүру айтуға ғана оңай.

БЕСІК ЖЫРЫНАН НЕГЕ БЕЗЕМІЗ?

Печать PDF

“Әлди-әлди, ақ бөпем,

Ақ бесікке жат бөпем!

Жылама, бөпем, жылама,

Жілік шағып берейін,

Көк ала иттің құйрығын

Жіпке тағып берейін”. Бұл ән халық арасында кең тараған. Қазақ кеңес әдебиетінің негізін қалаушылардың бірі, ақын, қоғам, мемлекет қайраткері Сәкен Сейфуллиннің осы өлеңін бүгінде алдыңғы толқын – ағалар жақсы біледі десек, қателеспейміз. Өйткені, әжелеріміз бір кезде бөпелерін бесікке бөлеп, осындай тамаша әсем әндерімен аялап өсірген.

МЕН АТАМДЫ МАҚТАН ТҰТАМЫН

Печать PDF

Менің атам Қажымұрат Үмітбаев Жамбыл ауданындағы Баян ауылында туған. Еңбекке шыңдалып өскен атамыз жас кезінде механизатор болған екен. Ол елімізде “Құрмет белгісі” орденін алған алғашқы азаматтардың бірі. Көп жылдар бойы кеңшар төрағасы болып қызмет еткен атамыз кеңпейіл, сабырлы мінезімен ерекшеленген.

Страница 9 из 35