Солтүстік Қазақстан газеті

Дала дауылы

Печать PDF

«Барады үдеп бұл боран...».

argaiv1900

Мағжан.


Мен – Мағжанның мөрімін,

Мәрт көңілдің төрімін.

Түрік тегім тектесем –

Алтай, Тұран төлімін.

Алаш зарын толғасам,

Айға ұлыған бөрімін.

Қызыл қанға құныққан

Қорқаулардан жерідім.

Құлы болсам деп едім

Ұлы Қазақ Елінің!


Мен – Мағжанның мұңымын,

Жел тараған тұлымын,

Маң даланың ұлымын,

Ұлт ұйытқан ұғымын.

Көзге бірден шалындым

Мүйізіндей бұғының.

Алаш десе үзілер

Тұтас жүйке, жұлыным!


Мен – Мағжандай зарлымын,

Ұқтым зарын арлының.

Сүйдім туған елімді,

Ұлан-байтақ жерімді,

Күнін, түнін, таң нұрын,

Тауын, тасын – барлығын.

Айта-айта шерімді

Даусым қалды қарлығып!


Мен – Мағжандай жалқымын,

Бөліп алдым бояудан –

Батар күннің жалқынын!

Бостандық деп боздадым,

Бар қайғыны қозғадым.

Отар сана омалтып,

Құрып кете жаздадым...

Мен қайтадан ояндым,

От-жалындай маздадым!


Мен – Мағжандай беренмін,

Тұңғиықпын, тереңмін.

Ұлт мүддесін ұмытсаң –

Көрсоқырмын, кереңмін.

Санаменен сарғайсаң,

Сарыарқаның самалын

Саған сыйға берермін!

Ұрпақ үшін ұйыссаң

Күн боп, Ғұн боп келермін!


Мен – Мағжанға бауырмын,

Маржан – Жырмен «ауырдым».

Жусанымын Даламның,

Бөлшегімін Тауымның.

Жауы болса бақасқан

Қазақ дейтін қауымның,

Бәрін жайпап өтетін

Мағжан – Жырмын, Дауылмын!

Әділғазы ҚАЙЫРБЕКОВ.

Пікір білдіру


Защитный код
Жаңалау